از همين نقل ، مشخص مىشود كه حتى قصد جان ايشان را هم داشته‌اند كه آن فقيه وارسته توجهى تام به جايگاه فقاهت و فقهاى عظيم‌الشأن داشته‌اند و به هر شكل ممكن قصد حفظ آن جايگاه و درعين حال بهرمندى از مجاورت با حوزه علميه نجف و محضر مقدس مولىالموحدين عليه السلام را داشته است . غير از آنكه اين امر در سيره عملى خود ايشان ظهور و بروزداشته است ، سفارشات مكرر در حفظ آداب شرع و به خصوص اقامه و برپايى نماز كه قره‌العين عارفان است را به صورت هميشگى داشته‌اند . مرحوم علامه‌طباطبايى و آيت‌اللّه بهجت از ايشان نقل مىكنند كه مىفرمودند : « اگر كسى نماز واجبش را اول وقت بخواند و به مقامات عاليه نرسد مرا لعن كند . » در نامه‌اى كه خطاب به يكى از شاگردان‌شان نوشته‌اند مىفرمايند : « شما را سفارش مىكنم به اين‌كه نمازهاىتان را در بهترين و با فضيلت‌ترين اوقات آن‌ها به جا بياوريد . » تا حد امكان مرتبط بودن با مسجد كه محل عبادت و بندگى خداوند است را سفارش كرده و مىفرمودند : « رفتن به مساجد معظمه در حد امكان و همين‌طور ساير مساجد ، همانا مؤمن در مسجد مانند ماهى در آب است . » آن چنان بر اين امر تأكيد و اهتمام داشته‌اند كه در وصيت نامه‌شان به احياء نماز به عنوان عمده وصيت خود اشاره كرده و مىنويسند : « اما وصيت‌هاى ديگر ، عمده آن‌ها نماز است . نماز را بازارى نكنيد ؛ اول وقت به جا بياوريد . با خضوع و خشوع ! اگر نماز را تحفّظ كرديد ، همه چيزتان محفوظ مىماند و تسبيحه صديقه كبرى عليهاالسلام و آيه‌الكرسى در تعقيب نماز ترك نشود . » 2 - قرائت قرآن و مأنوس بودن با آن دومين راه كار عملى كردن معارف ، در منظر ايشان انس با قرآن است كه در سفارشات مختلف ايشان به صورت شفاهى و كتبى بر اين امر به صورت مكرر تأكيد فرموده‌اند به عنوان نمونه به شاگردان مىفرمايد : « آن قره‌العيون مخلصين ( قرآن ) را هميشه درچشم داشته باشيد و با آن هادى طريق مقيم و صراط مستقيم سير نمائيد و از جمله سيرهاى شريف آن ، قرائت است به حسن صوت و آداب ديگر ، خصوص در بطون ليالى . » اين همه تأكيد چنان اثرى در شاگردان و مرتبطين آن مرحوم نهادهاست كه آيت‌اللّه نجابت مىفرمايد : « آيت اللّه ميرزا على قاضى به مرحوم آيت اللّه آقاشيخ عليمحمد بروجردى فرموده بودند كه : هيچ گاه از قرآن جدا مشو و ايشان تا آخر عمر بر اين سفارش آقاى قاضى